INTERESANTE PARA CONOCER DEFINITIVAMENTE EL ABLATIVO ABSOLUTO O ABLATIVO ABSOLUTO O ablativo en latín está presente na maior parte dos complementos circunstanciais. Moitos deste complementos forman as veces verdadeiras proposicións autónomas: Andromacha Hectore mortuo torquet E poden ser traducidas en galego por una proposición subordinada de tempo ou de causa … Andrómaca, una vez morto Hector, queda presa da dor ou Andrómaca porque Hector está morto queda presa da dor Denomínase ablativo absoluto a frase normalmente composta por un participio de presente ou pasado en ablativo concordando cun nome tamén en ablativo: Graeci uictores Andromacha trementegaudent. Principes, propter incredibilem puellae speciem, contempta morte, properabant. Se ben esta construcción participial é moi frecuente en latín, conduce en galego a unha tradución literal pesada que compre evitar adaptando esta forma específicamente latina por unha forma galega máis elegante: coruuslato oreemisit caseum, O corvo, despois de abrir o pico, soltou o queixo. Nun ablativo absoluto o participio de presente non ten valor temporal e pode atoparse nunha frase en pasado: indica só simultaneidade entre as dúas acións aínda que o participio de pasado expresa anterioridade. hoc facere Iason potuit, erepto patre patriaatque regnosedibussolam exteris deserere durus
INTERESANTE PARA CONOCER DEFINITIVAMENTE EL ABLATIVO ABSOLUTO
O ABLATIVO ABSOLUTO
O ablativo en latín está presente na maior parte dos complementos circunstanciais. Moitos deste complementos forman as veces verdadeiras proposicións autónomas:
Andromacha Hectore mortuo torquet
E poden ser traducidas en galego por una proposición subordinada de tempo ou de causa …
Andrómaca, una vez morto Hector, queda presa da dor ou Andrómaca porque Hector está morto queda presa da dor
Denomínase ablativo absoluto a frase normalmente composta por un participio de presente ou pasado en ablativo concordando cun nome tamén en ablativo:
Graeci uictores Andromacha tremente gaudent.
Principes, propter incredibilem puellae speciem, contempta morte, properabant.
Se ben esta construcción participial é moi frecuente en latín, conduce en galego a unha tradución literal pesada que compre evitar adaptando esta forma específicamente latina por unha forma galega máis elegante:
coruus lato ore emisit caseum,
O corvo, despois de abrir o pico, soltou o queixo.
Nun ablativo absoluto o participio de presente non ten valor temporal e pode atoparse nunha frase en pasado: indica só simultaneidade entre as dúas acións aínda que o participio de pasado expresa anterioridade.
hoc facere Iason potuit, erepto patre
patria atque regno sedibus solam exteris
deserere durus